"Yedin dadındı, verdin adındı, öldün yadındı" prinsipinə ciddi əməl edirdi. İgidləri də yeyib-içib doyandan sonra gedirdilər növbəti savaşa.

Yox hülakilərin, Elxanlı dövlətinin islamı ilk qəbul edən Qazan xandan da yazmayacam, hərçənd o da buna layiqdir, çünki məhz onun zamanında Şeyx Səfiəddin Ərdəbilə döndü, nəfsi öldürmək üçün hürufi məktəbinin fəaliyyətini genişləndirməyə imkan verdi.

Hələki zəifləmiş, övladları Ukraynada ət maşınına verilən Kazan (Q) şəhərindən də yazmayacam.

Mən xörək qazanından yazacam, əsl xörək qazanından.

Bir gün Molla Nəsrəddin gedir qonşusunun qapısını döyüb xahiş edir:

-Qonşu, mənə əl borcu qazan ver.

Qonşu orta bir qazan gətirib verir Mollaya.

Üstündən bir necə gün keçir. Molla  Nəsrəddin qazanın içinə bir qazan da qoyub, qaytarır   qonşuya. Qonşu baxır ki, qazanın içində bir dənə də qazan var.

Soruşur:

-Bəs bunun içindəki qazan nədir?

Molla dil-ağız eyləyir:

-Sən Allah qonşu, bağışla, heç bilmirdim qazanın hamilədir. Qazan bizdə olanda doğdu. 

Qonşu fikirləşir ki, bu deyəsən dəli olub, amma bir söz demir. Qazanları alıb içəri aparır. Bu hadisə bir neçə dəfə təkrar olur. Bir gün qonşu Mollaya böyük toy qazanı  verir, fikirləşir ki, böyük qazanın böyük doğuşu  olar.

Bir neçə gün keçir, qonşu görür ki, qazan geri verilmir. Durub gedir Mollanın qapısını döyür. Molla bunu görən kimi ağlaya- ağlaya deyir:

-Qonşu, başın sağ olsun, Allah rəhmət eləsin!

Qonşu təəccüblə soruşur:

-Nə olub, kim rəhmətə gedib

Molla  Nəsrəddin cavab verir:

-Qazan.

Qonşu  baxır ki, Molla bunu ələ salır. Səsini qaldırıb deyir:

-Məni dolamısan, qazan da rəhmətə gedər?

Molla bic-bic gülümsəyib cavab verir:

-Nədi qazan doğanda olar, öləndə olmaz? Qonşu baxır ki, yaman yerdə ilişib, səssizcə çıxıb gedir.

İndi bu qazanın ətrafında dünya ilişib. Tramp qazan doğuzdura-doğuzdura gedir. 

Qazan  da qır  tiyanına oxşayır. Kim qazanın doğmasına inanmır,  götürüb atır qır  tiyanının  içinə, deyir get, sənin dövlətindən dövlət olmaz. İran doğulan yeni rejimi gücləndirmək istədi. Neçə ildir zahılığı çəkilib getmir, qazan  yenə  doğmağa hazırlaşır, bir az da odunu altına çox qoysan, hökmən doğacaq.